Nieuws

8 november 2016

Iets met examens ofzo toch?

Een Rollercoaster. Zo zou ik de afgelopen periode het best kunnen beschrijven. Ik ging in twee maanden tijd van doorsnee Delftse scholier naar druk LAKS-bestuurslid dat elke week in een andere stad verkeert en daar aan tafel zit met ‘grote mensen’.

De meesten zullen mij kennen als leerling, klasgenoot, dat ene meisje van promotio of helemaal niet. Voor diegenen zal ik mij even voorstellen. Mijn naam is Nadia Azimzadeh en ik ben een zestienjarige (kleine) gymnasiaste met bruin haar en een hoofd vol dromen en ambities. Naast dat ik halve dagen in de lessen doorbreng, met mijn klas V5A, ben ik dit jaar volop bezig met het vertegenwoordigen van scholieren in de onderwijswereld.

“Iets met examens ofzo toch?” Het Landelijk Aktie Komitee scholieren, kortweg het LAKS, is een organisatie vóór en dóór scholieren die zich inzet voor de belangen van de scholier. Het bestuur hiervan wordt vastgesteld voor een periode van één jaar en bestaat uit zeven scholieren, die komen uit heel het land.

Geen idee hebbend waar ik eigenlijk aan begon, toch dolenthousiast maar ook onzeker heb ik na 2 jaar leerlingenraad en LAKS-lidmaatschap mijn sollicitatieformulier ingevuld en opgestuurd naar de Sollicitatie Commissie van het LAKS-bestuur. Na 4 strenge sollicitatierondes kreeg ik het leuke bericht te zijn gekozen door de Commissie en uiteindelijk ook door de Algemene Leden Vergadering op 17 juni 2016.

Blij als ik was kon ik na de zomervakantie ècht beginnen. Bij mijn eerste afspraak, het samen met het ISO (Interstedelijk Studenten Overleg) presenteren van de studiekeuzechecklist (een tienpuntenplan om binnen het hoger en voortgezet onderwijs LOB te verbeteren) had ik geen idee waar ik het over had. Ik werd compleet in het diepe gegooid.  Een hoop afspraken, kennismakingen, presentaties, verre treinreizen en (bestuurs)vergaderingen verder ken ik de meeste ins en outs van het onderwijs wel. Samen met mijn geweldige medewerkers heb ik de afgelopen periode op ons kantoor in Amsterdam een groot deel van mijn tijd gestoken in het verdiepen in onderwerpen en voorbereiden van afspraken die betrekking hebben op mijn portefeuilles. Op een rijtje: passend onderwijs, de LAKS-monitor (groot tevredenheidsonderzoek onder scholieren), doorstroom, kansengelijkheid, en last but certainly not least LOB, oftewel Loopbaan, Oriëntatie en Begeleiding. Vooral die laatste heeft mijn hart gestolen.

Vorige week heb ik in mijn tussenuren de Tweede Kamer bezocht. Samen met het ISO, JOB (Jongeren Organisatie Beroepsonderwijs), de PvdA, CDA en de VVD hebben we een motie geschreven waarin landelijke richtlijnen voor LOB worden geïntroduceerd. Toen Pieter Duisenberg het voorstel noemde in de begrotingsbehandeling van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, en daarbij het LAKS noemde, moest ik mij inhouden niet van mijn stoel te springen door de adrenalinekick die ik kreeg. Daar stond de onderwijswoordvoerder van de VVD, een plan te verkondigen dat ìk voor de helft had geschreven! Eindelijk komt mijn inspanning en lobbywerk ten rechte, dacht ik toen. De zenuwen voor morgen, wanneer ze de motie officieel indienen gieren nu al door mijn lichaam.

Nu is dit niet het enige waar ik mij mee bezig heb gehouden de afgelopen tijd. Zo heb ik veel vergaderingen bijgewoond met (onder andere) het bestuur van Studiekeuze123, heb ik de kinderombudsvrouw ontmoet, presentaties gegeven op het ministerie van OCW en op een studiedag van de VO-raad, een hoop mailtjes beantwoord, ALV’s en trainingen meegemaakt en voorbereid, meegepraat over kansengelijkheid met onder andere Sander Dekker en Jet Bussemaker, meegepraat over Onderwijs2032, een filmpremière bijgewoond van een documentaire over het vmbo en zelfs nog veel meer. Ik heb gebluft, gestraald weleens gefaald en veel geleerd.

Na Toetsweek 1 kan ik vol goede moed beginnen aan periode twee. Ik weet waar ik op moet focussen op school, wat werkt en wat niet en ik ken mijn doelen bij het LAKS. Ik heb voorlopig mijn plek gevonden en geniet van elke dag (zélfs wanneer ik binnen één dag opeens 3 weken aan stof moet inhalen, haha). Ook al is dit een drukke levensstijl, heb ik nog steeds lieve vrienden en ouders die mij supporten, fijne docenten die het (enigszins, hopelijk) begrijpen en een geweldige tijd. Een ervaring die ik voor geen goud zou willen missen.

Nadia Azimzadeh, bestuurslid LAKS

Reageren?
Je e-mailadres wordt niet getoond. En we gaan netjes met je gegevens om!
Reacties:
  • 1 december 2016
    Femke Kraaijvanger
    Petje af, dame! Jij komt er wel!